Σημάδι εξωγήινης ζωής στην Αφροδίτη; -Τι εντόπισαν επιστήμονες

Φωσφίνη στην Αφροδίτη φέρεται να εντόπισαν επιστήμονες, όπως ανακοίνωσαν τη Δευτέρα.

Οπως μεταδίδει το Reuters, η εν λόγω χημική ένωση υποδεικνύει ότι μικρόβια μπορεί να κατοικούν στον γειτονικό της Γης πλανήτη και αποτελούν ένα σημάδι πιθανής ζωής!

Οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν πραγματικές μορφές ζωής, αλλά σημείωσαν ότι η φωσφίνη στη Γη παράγεται από βακτήρια που ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα που στερούνται οξυγόνου. Η διεθνής επιστημονική ομάδα εντόπισε για πρώτη φορά τη φωσφίνη χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο James Clerk Maxwell στη Χαβάη και το επιβεβαίωσε χρησιμοποιώντας το ραδιο τηλεσκόπιο Atacama Large Millimeter / submillimeter Array (ALMA) στη Χιλή.

«Με ό, τι γνωρίζουμε σήμερα για την Αφροδίτη, η πιο εύλογη εξήγηση για τη φωσφίνη, τόσο φανταστική όσο ακούγεται, είναι η ζωή», δήλωσε η μοριακή αστροφυσικός του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και συν-συγγραφέας της μελέτης Clara Sousa-Silva. «Αυτό είναι σημαντικό γιατί, αν είναι φωσφίνη, και αν είναι ζωή, αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε μόνοι. Σημαίνει επίσης ότι η ίδια η ζωή πρέπει να είναι πολύ κοινή, και πρέπει να υπάρχουν πολλοί άλλοι κατοικημένοι πλανήτες σε ολόκληρο τον γαλαξία μας», πρόσθεσε.

 

Ο πλανήτης Αφροδίτη

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση από τον Ήλιο πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Είναι το πιο λαμπρό αντικείμενο στον νυκτερινό ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ονομάζεται από το λαό Αυγερινός ή Αποσπερίτης ή Πούλια. Είναι παρόμοια στη Γη σε μέγεθος, αλλά πολύ διαφορετική σε φυσικά χαρακτηριστικά, καθώς καλύπτεται από πυκνά νέφη διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου η πίεση και θερμοκρασία στην επιφάνεια της είναι πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες της Γης. Η Αφροδίτη είναι πάντα ορατή με το γυμνό μάτι και ξεχωρίζει στον ουρανό για το πολύ λαμπρό άσπρο φως της. Δεν μπορεί κανείς να διακρίνει δομή στον πλανήτη με ένα τηλεσκόπιο αλλά αυτό που είναι χαρακτηριστικό είναι οι έντονες φάσεις που έχει η Αφροδίτη (όπως και το φεγγάρι) μιας και είναι εσωτερικός πλανήτης.
Picture

Η Αφροδίτη ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους, καθώς είναι εύκολα ορατή στον ουρανό. Στην αρχαιότητα ονομάζονταν Εωσφόρος (“αυτός που φέρνει φως”) όταν εμφανίζονταν το πρωί και Έσπερος το βράδυ. H θεά Αφροδίτη κατά τη μυθολογία ήταν η προσωποποίηση της ομορφιάς και η προστάτιδα του έρωτα. Έτσι είναι προφανής ο λόγος που δόθηκε το όνομα της πιο λαμπερής θεάς στο συγκεκριμένο πλανήτη.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η σύσταση της Αφροδίτης είναι παρόμοια με αυτή της Γης. Η επιφάνειά της έχει πάρα πολλά (πάνω από 1.600) ηφαίστεια, ηφαιστειακούς κρατήρες, όρη και πεδιάδες λάβας. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι η Αφροδίτη είναι σήμερα γεωλογικά ενεργή. Η δραστηριότητα των ηφαιστείων της Αφροδίτης έχει τερματιστεί εδώ και 500 εκατομμύρια χρόνια, σύμφωνα με τις ενδείξεις. Δεν υπάρχει επίσης ούτε τεκτονική δραστηριότητα.Η περίοδος περιστροφής γύρω από τον άξονά της (η ημέρα της Αφροδίτης) διαρκεί 243 γήινες ημέρες, με διαφορά η πλέον αργή περιστροφή μεταξύ των 8 μεγάλων πλανητών του Ηλιακού Συστήματος. Επιπλέον, περιστρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, δηλαδή από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Ο πλανήτης αυτός λόγω της «ανάποδης» περιστροφής του το μήκος της ηλιακής ημέρας είναι σημαντικά μικρότερο. Η Αφροδίτη δεν έχει φυσικούς δορυφόρους, ούτε δακτύλιους. Ο πλανήτης διαθέτει μαγνητικό πεδίο, το οποίο όμως είναι πολύ πιο αδύναμο από αυτό της Γης. Από αυτό το γεγονός προκύπτει το συμπέρασμα ότι η Αφροδίτη δε διαθέτει ρευστό πυρήνα.

Picture

 

Τι είναι η φωσφίνη που ανακαλύφθηκε στην Αφροδίτη

Η «φωσφίνη»[1] (αγγλικά: phosphine, ονομασία κατά IUPAC «φωσφάνιο» phosphane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει φωσφόρο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο PH3. Σημειώνεται ότι το αντίστοιχο υδρίδιο του πεντασθενούς φωσφόρου ονομάζεται φωσφοράνιο (PH5). Η φωσφίνη αποτελεί το φωσφορούχο ανάλογο της αμμωνίας.

Η φωσφίνη αποτελεί πιθανώς ένα (φυσικό) συστατικό της ατμόσφαιρας της Γης, αλλά σε πολύ χαμηλές και πολύ μεταβαλλόμενες συγκεντρώσεις, ως υποπροϊόν του παγκόσμιου βιοχημικού κύκλου του φωσφόρου. Η προέλευση της ατμοσφαιρικής φωσφίνης είναι αβέβαιη. Πιθανές πηγές περιλαμβάνουν τη βακτηριακή αναγωγή φωσφορικών, που προέρχονται (με τη σειρά τους) από την αποσύνθεση οργανικής ύλης και τη διάβρωση κραμάτων που περιέχουν φωσφόρο, πιθανώς μέσω (διαδοχικών) μερικών αναγωγών και αποπρωτονιώσεων, εφόσον στα περιβαλλοντικά συστήματα δεν έχουν βρεθεί αναγωγικά μέσα με επαρκή ισχύ για άμεση μετατροπή των φωσφορικών σε φωσφίνη, όπως αναφέρει η Βικιπαίδεια.

 

 

Πηγή: iefimerida.gr

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ