Στους ένθεν κακείθεν

Του Δρος Δημήτρη Δακανάλη

Όπως μας λέει ο Φρόυντ τα βιώματα ενός παιδιού στην ηλικία των πέντε έως επτά
ετών, είτε είναι ευχάριστα είτε δυσάρεστα αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στον εσωτερικό
κόσμο του παιδιού και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά και τον
χαρακτήρα στην μετέπειτα ζωή του.
Τις επιστημονικές απόψεις του Φρόυντ μας τις επιβεβαιώνουν στα έργα τους με τις
ιδέες τους και τον τρόπο ζωής τους αρκετές αξιόλογες προσωπικότητες της
φιλοσοφίας και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, όπως Ντοστογιέφσκι, Νίτσε, Καμύ,
Καζαντζάκης και πολλοί άλλοι.
Όλοι γνωρίζομε την τεράστια επίδραση που είχαν στον Καζαντζάκη τα βιώματα της
παιδικής του ηλικίας από τις αναφορές στον χαρακτήρα των γονιών του και κυρίως
του πατέρα του.
Οι παραπάνω προσωπικότητες κατάφεραν με τα προσόντα που τους είχε προικίσει η
φύση να ξεπεράσουν τα δυσάρεστα παιδικά βιώματα ως σε ένα βαθμό όχι όμως χωρίς
επιπτώσεις στην ατομική και κοινωνική ζωή τους.
Η πλειονότητα όμως τα κουβαλάει στο υποσυνείδητο κομμάτι της ψυχής τους και
σ΄όλη την ζωή τους αναβλύζουν την δυσάρεστη δυσοσμία και κάνουν την ζωή
προβληματική για το άτομό τους και την κοινωνία.
Στην Ελλάδα οι γενιές του εμφυλίου πολέμου φορτώθηκαν στην μνήμη τους και στο
υποσυνείδητο τους με χιλιάδες δυσάρεστες εικόνες και ιστορίες δυσάρεστων
γεγονότων που καθορίζουν ακόμα τις ιδέες τις συμπεριφορές μεγάλης μερίδας
πολιτών που όταν οι ιδιοτελείς δήθεν πολιτικοί ανοίγουν με τα λόγια τους την
στρόφιγγα του υποσυνειδήτου των πολιτών και αναδύεται η δυσάρεστη κακοσμία των
δυσάρεστων εξειδικευμένων ιστοριών που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.
Ζωντανά παραδείγματα όσον αφορά τις ιδέες και την πολιτική συμπεριφορά των
πολιτών τα βλέπομε επί ογδόντα χρόνια στις πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Αυτός ο σφετερισμός ένθεν κακείθεν έχει γίνει πια έξης και μην έχοντας τίποτα άλλο να
προτάξουν ανοίγουν κάθε φορά τις στρόφιγγες των δυσάρεστων αναθυμιάσεων να
μαστουρωθούν οι πολίτες με την βρώμα τους.
Είτε σε ατομικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο τα βιώματα των παιδιών μας όπως λέει ο
Φρόυντ θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά τους ως πολίτες σε
ατομικό και κοινωνικό επίπεδο ιδεολογικό και ηθικό.
Είναι λοιπόν ως εκ τούτου αναγκαίο οι γονείς, η παιδεία, ο εκπαιδευτικός κόσμος οι
ιστορικοί και οι πολιτικοί να έχουν επίγνωση των ευθυνών τους και τις υποχρεώσεις
τους στις νέες γενιές που ακολουθούν γιατί μόνο έτσι η κοινωνία θα πάψει να παράγει
πολίτες με πάθη, πεπλανημένες ιδέες και ζημιογόνες συμπεριφορές.

 

 

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ