Πως ο Ερντογάν στήνει «παγίδα» στην ΕΕ, με κλιμάκωση στον Έβρο(*)

Του Γιώργου Ξ. Πρωτόπαπα(**)

Σε «αδύναμο κρίκο» για τη στρατηγική του Ταγίπ Ερντογάν στο μεταναστευτικό αποδεικνύεται η ΕΕ και στο πλαίσιο αυτό, κλιμακώνει τις προκλήσεις του κατά της Ελλάδας στον Έβρο, επιδιώκοντας ουσιαστικά να εκβιάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση, για περαιτέρω χρηματοδότηση, εκμεταλλευόμενος την ανοχή που του επιδεικνύει.

Οι Βρυξέλλες, τις οποίες ο Ερντογάν επισκέπτεται τη Δευτέρα, τον έχουν επικρίνει, για εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζονται πρόθυμες να προσφέρουν περαιτέρω χρηματική στήριξη για τη διαχείριση των μεταναστών στο τουρκικό έδαφος.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχει ήδη προαναγγείλει παροχή 700 εκατ. ευρω για τη διαχείριση των νέων έκτακτων περιστάσεων στο πεδίο του προσφυγικού.

Επιπλέον, ο τούρκος πρόεδρος μια ημέρα πριν επισκεφτεί το αρχηγείο της ΕΕ στις Βρυξέλλες, κατέστησε σαφείς τις προθέσεις του, δηλώνοντας ότι «ελπίζαμε να λάβουμε πολύ μεγαλύτερη βοήθεια από τη διεθνή κοινότητα αναφορικά με τους πρόσφυγες. Έχω συνάντηση αύριο στο Βέλγιο με αξιωματούχους της ΕΕ. Θα συζητήσουμε αυτά τα θέματα εκεί».

Ο Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει, στο πλαίσιο των εκβιασμών , την αναθεώρηση της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας του 2016 για το μεταναστευτικό, προς όφελος της Τουρκίας. Σε τηλεφωνική του επικοινωνία με την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ της είπε, πως η συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία δεν λειτουργεί και πρέπει να αναθεωρηθεί.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση που βρίσκεται αντιμέτωπη με τα εσωτερικά της προβλήματα και τον ανταγωνισμό Γαλλίας και Γερμανίας για πρωτοκαθεδρία, έχει αποδείξει από το ξέσπασμα της μεταναστευτική κρίσης , ότι δεν έχει τη δυνατότητα να επιλύσει το μεταναστευτικό.

Ο Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύεται τις διαφωνίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και τις έντονες ανησυχίες της γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρεκλ για τις επιπτώσεις της μεταναστευτικής κρίσης στη Γερμανίας.

Τις ευθύνες του Βερολίνου, εξηγεί σε σχόλιο η γερμανική εφημερίδα, Süddeutsche Zeitung, επισημαίνοντας ότι «η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να ασχοληθεί με τις πολλές προσδοκίες, που ξύπνησε, χωρίς να ανταποκριθεί, καθώς 9589 πρόσφυγες από τη Συρία δέχθηκε η Γερμανία από το 2016, στο πλαίσιο της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας. Η συμφωνία προέβλεπε το διπλάσιο. Οι Γερμανοί υποσχέθηκαν σε Ιταλούς και Έλληνες πριν από 5 χρόνια να δεχθούν 27.000 πρόσφυγες που δικαιούνται διεθνούς προστασίας».

Ωστόσο, η μεταναστευτική κρίση στον Έβρο και η αποτελεσματική θωράκιση των ελληνικών συνόρων από την κυβέρνηση της Αθήνας, έφεραν αντιμέτωπο τον Ερντογάν με την πραγματικότητα των απαραβίαστων συνόρων.

Οι τουρκικές προκλήσεις κατά της Ελλάδας και προπαγάνδα στη μεθόριο του Έβρο ουσιαστικά στοχεύουν την ΕΕ, τον «αδύναμο κρίκο» της μεταναστευτικής κρίσης, καθώς:

  • H ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέφρασε πλήρη αλληλεγγύη στην Ελλάδα και στις προσπάθειες αποτροπής διείσδυσης των μεταναστών, αλλά δείχνει  να μην επιθυμεί την απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση.
  • Τα κράτη – μέλη της ΕΕ, αρνήθηκαν να δεχθούν μετανάστες  με βάση τις ποσοστώσεις. Το μοντέλο  δεν λειτούργησε και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να υλοποιηθεί, εξαιτίας των διαφορετικών εθνικών συμφερόντων. Η Αυστρία στο πλαίσιο αυτό, αν και έχει καταδικάσει τον Ερντογάν για την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών και έχει ταχθεί στο πλευρό της Ελλάδας, δεν δέχεται, μέχρι στιγμής , μετανάστες.
  • Η τριγωνική σχέση Ταγίπ Ερντογάν, Άνγκελα Μέρκελ, Βλαντιμίρ Πούτιν και οι ενδεχόμενες προεκτάσεις της πάνω στις πολιτικές της ΕΕ. Βερολίνο και Μόσχα έχουν ισχυρά ενεργειακά συμφέροντα, με τους αγωγούς που διοχετεύουν ρωσικό φυσικό αέριο στην ΕΕ και ο Πούτιν είναι στενός σύμμαχος με τον Ερντογάν.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση που για πρώτη φορά αντιλαμβάνεται τις τραγικές επιπτώσεις του μεταναστευτικού με την κρίση του Έβρου , αναμένεται να διαπραγματευτεί με τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος με βάση τις μέχρι τώρα κινήσεις του, θα επιδιώξει να αποκομίσει τα μέγιστα οφέλη.

Ο τούρκος πρόεδρος σύμφωνα με το γερμανικό Τύπο, θα διαπραγματευτεί τελωνειακή ένωση, κατάργηση της βίζας για τούρκους πολίτες, χρηματοδοτική βοήθεια για το μεταναστευτικό και στήριξη των πολιτικών του για τη συριακή κρίση, με αντάλλαγμα το κλείσιμο των ανοιχτών συνόρων.

Όμως, το τι θα πετύχει ο τούρκος πρόεδρος εξαρτάται από το πόσο πανικοβλημένη είναι η ηγεσία της ΕΕ από την μεταναστευτική κρίση. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει αποδείξει ότι δεν είναι και ο πιο αξιόπιστος συνομιλητής.

 

(*) Πρωτοδημοσιεύθηκε στο μηνιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης CPAnews

(**) O κ. Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας είναι Διεθνολόγος – Στρατηγικός Αναλυτής

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ